خودمان را گول نزنیم
اگر ما فرهنگی هستیم و اگر ما هنرمندیم، مسئولیم ، کارمندیم،کارگریم،روزنامه نگار وخبرنگاریم،پزشکیم و هرچه هستیم باید موضع خودمان را در مقابل جنگ روشن کنیم.جنگ جنگ است و طبیعی است که هر دو طرف جنگ هم خود را محق می دانند( به عبارت بهتر ،رهبران و سران دو طرف خود را محق می دانند و چه بسا جنگندگانی باشند که به باطل بودن خود اذعان دارند ولی مجبورند)اگر ما ؛ ما اهالی فرهنگ و مایی که در این وادی گام می زنیم با جنگ مخالفیم باید در عمل ثابت کنیم و باید در قلم وقدم خود و درهمین جایی که صلح و آرامش است،ضد جنگ بودن خود را به نمایش بگذاریم.
هنرمندی که برای عایدی بیشتر مالی و حتی معنوی خود با همکار و همراه خود می ستیزد،مسئول و مدیرفرهنگی که مانع فعالیت های ارزشمند می شود(به هردلیل) ،عضو هیات مدیره ای که برای رییس شدن و مدیرعامل شدن از هرگونه تخریب شخصیتی دریغ ندارد،روزنامه نگاری که برای منافع محدود و آنی خود قلم را به بیراهه می برد ، منتقدی که به جای نقد اثر انتقام شخصی خودش ویا دوستش را از صاحب اثر می گیرد و....همه ی اینها به نوعی جنگ طلب هستند و اگر دست قضا آنها را پشت تانک و توپ می نشاند به راحتی و بدون هیچ دغدغه ای ضامن گلوله را می کشیدند تا مردم عادی را در خاک و خون بغلتانند.بیایید خودمان را گول نزنیم...اگر ضد جنگیم کمی با یکدیگر مهربان تر باشیم.